دلایل ایجاد درد جنسی در زنان

نوع خاصی از اختلال در کنش جنسی که مخصوص زنان است، به وجود مشکلاتی در زمینه تجربه درد هنگام تلاش برای آغاز مقاربت جنسی یا در طول آن برمی‌گردد. این اختلال، اختلال درد/دخول تناسلی ـ لگنی، نامیده می‌شود.

در برخی از زنان، میل جنسی وجود دارد، برانگیختگی، اتفاق می‌افتد و ارگاسم نیاز به‌سادگی رخ می‌دهد، اما تجربه درد، هنگام تلاش برای مقاربت جنسی به‌قدری، شدید است که به رابطه جنسی، آسیب می‌زند و در روند آن، اختلال ایجاد می‌کند. در برخی از موارد، اضطراب شدید یا حتی حملات هراس، ممکن است به‌خاطر پیش‌بینی تجربه درد احتمالی هنگام مقاربت جنسی، اتفاق بیفتد.

اما رایج‌ترین شکل ظهور این اختلال، معمولاً در واژینیسموس ، نمایان می‌شود. در این اختلال، هنگام تلاش برای آغاز مقاربت جنسی، عضلات کف لگن در ناحیه یک‌سوم خارجی واژن، دچار انقباض‌های غیرارادی می‌شود که مانع از انجام مقاربت جنسی می‌گردد. واکنش انقباض‌گونه در واژینیسموس، در هنگام هرگونه تلاش برای دخول، از جمله معاینات پزشکی این ناحیه ـ هنگام داخل کردن تامپون در داخل واژن ـ‌ ممکن است اتفاق بیفتد. زنان،‌ معمولاً احساس‌هایی از قبیل «سوزش، فشار یا پاره‌شدن» را در دستگاه تناسلی خود احساس می‌کنند.

ملاک‌های تشخیصی اختلال درد/دخول تناسلی ـ لگنی

الف) الگوی دائمی یا تکرارشونده وجود مشکل در یک (یا بیش از یک) مورد از موارد زیر:

  • دخول از ناحیه واژن در طول مقاربت جنسی

  • درد مشخص در عضلات کف لگن یا ناحیه فرج ـ واژنی در طول مقاربت جنسی از طریق واژن یا تلاش برای آغاز آن

  • ترس یا اضطراب مشخص، در مورد درد عضلات کف لگن یا ناحیه فرج ـ واژنی، قبل در حین یا در نتیجه مقاربت از طریق واژن

  • تنش یا تنگ‌شدگی عضلات کف لگن،‌ هنگام تلاش برای آغاز مقاربت جنسی از طریق واژن

ب) نشانه‌های بیان‌شده در ملاک الف، تقریباً حداقل به مدت ۶ ماه باید دوام داشته باشند.

ج) نشانه‌های بیان‌شده در ملاک الف، ناراحتی بالینی قابل‌توجهی برای فرد، ایجاد کرده باشند.

د) اختلال در کنش جنسی،‌ توسط یک اختلال روانی غیرجنسی، بهتر تبیین نشود، پیامد یک آشفتگی ارتباطی شدید یا سایر عوامل استرس‌زای مهم نباشد، همچنین این اختلال، ناشی از مصرف مواد/دارو یا سایر بیماری‌های پزشکی نباشد.

 

تحقیقات نسبتاً کمی در مورد این اختلال، صورت گرفته است، اما تخمین زده می‌شود که کمتر از ۱ درصد کل زنان، از واژینیسموس، رنج می‌برند. برخی از زنان مبتلا به واژینیسموس،‌ از فعالیت‌های جنسی ـ غیر از مقاربت جنسی ـ لذت می‌برند، میل جنسی زیادی دارند و می‌توانند از طریق تحریک کلیتوریس،‌ به ارگاسم برسند.

برخی از زنان مبتلا به اختلال درد/دخول تناسلی ـ لگنی، انقباض‌های ناخواسته عضلات واژن، هنگام مقاربت جنسی را تجربه نمی‌کنند اما هنگام مقاربت جنسی، درد شدیدی را در ناحیه واژن یا عضلات کف لگن، تجربه می‌کنند. این الگو، از نظر پزشکی با نام مقاربت دردناک شناخته می‌شود. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد حدود ۱۴% زنان، تاحدودی مبتلا به این اختلال هستند. زنان مبتلا به اختلال مقاربت دردناک، از روابط جنسی ـ غیر از مقاربت جنسی ـ‌ لذت می‌برند و می‌توانند از نظر جنسی، برانگیخته شوند اما به علت دردی که هنگام مقاربت جنسی، تجربه می‌کنند معمولاً رابطه‌ جنسی را به عنوان یک رویداد خوشایند در نظر نمی‌گیرند.

 

G0xS1 - دلایل ایجاد درد جنسی در زنان

دلایل اختلال درد/دخول تناسلی ـ لگنی

بسیاری از متخصصین بر این باورند که عوامل شناختی ـ رفتاری در ایجاد این اختلال، نقش دارند؛ زنان مبتلا به این اختلال، یاد گرفته‌اند از مقاربت جنسی، هراس داشته باشند چراکه انتظار دارند،‌ مقاربت جنسی برای‌شان دردناک و احتمالاً آسیب‌زننده باشد. عوامل زیادی می‌توانند موجب ایجاد چنین ترسی در یک زن شوند. این عوامل عبارتند از: اضطراب، عدم دانش کافی در مورد مقاربت جنسی، شنیدن داستان‌های مبالغه‌آمیزی مبنی بر اینکه اولین مقاربت جنسی، چقدر می‌تواند خونین و دردناک باشد. همچنین مهارت ناکافی همسر در اولین مواجهه جنسی می‌تواند موجب ایجاد چنین ترسی در زن شود؛ برای مثال، برخی از مردان، بدون فراهم کردن تحریک کافی همسرشان و قبل از اینکه واژن زن به قدر کافی لیز و مرطوب شود، به‌زور اقدام به داخل کردن آلت تناسلی‌ در واژن همسرشان می‌کنند و اولین تجربه مقاربت جنسی را برای او ناخوشایند و دردناک می‌سازند. همچنین سابقه سوء استفاده جنسی در دوران کودکی یا تجاوز در دوران بزرگ‌سالی می‌تواند عامل بروز چنین اختلالی باشد.

علاوه بر این، عفونت مجاری ادراری یا واژن که می‌تواند منجر به بروز بیماری تبخال تناسلی در زنان شود یا پیامدهای جسمانی ناشی از یائسگی نیز می‌تواند باعث ایجاد اختلال درد/دخول تناسلی ـ لگنی در زنان شود. معمولاً در این موارد، بیمار، پس از مصرف دارو، بهبو پیدا خواهد کرد.

در مورد علت ابتلا به اختلال مقاربت دردناک، متخصصان معتقدند،‌ علت اصلی آن، جسمانی است. در بین عوامل جسمانی مؤثر در ایجاد این اختلال، آسیب به ناحیه تناسلی (برای مثال، به واژن یا رباط‌های لگن) هنگام زایمان، یکی از علل اصلی، محسوب می‌شود. جای زخم بجامانده ناشی از عمل جراحی اپیزیوتومی (برشی که به منظور گشاد کردن ورودی واژن و سهولت در خارج کردن نوزاد ایجاد می‌شود) نیز می‌تواند در هنگام مقاربت جنسی، باعث ایجاد درد شود. حدود ۱۷% زنان تا یک‌سال پس از زایمان، هنگام مقاربت جنسی، درد شدیدی را در ناحیه واژن یا لگن، تجربه می‌کنند. به طور کلی، چنین دردی می‌تواند در اثر برخورد آلت تناسلی مرد با قسمت‌های باقیمانده از پرده بکارت، در طول مقاربت جنسی ایجاد شود. همچنین عفونت‌ها مربوط به واژن، موهای زائد ضخیم ناحیه تناسلی زن که هنگام مقاربت جنسی به لبه‌های واژن سائیده می‌شود، بیماری‌های لگن، تومورها و کیست‌های ناحیه تناسلی، حساسیت واژن به کاندوم یا برخی از کرم‌های ضدبارداری نیز می‌تواند موجب ایجاد این اختلال شود.

هرچند عوامل روان‌شناختی (برای مثال، اضطراب یا توجه بیش از حد به بدن) یا مشکلات ارتباطی نیز می‌تواند در ایجاد این مشکل، نقش داشته باشد، اما عوامل روان‌شناختی، به‌تنهایی نمی‌تواند باعث بروز آن شود.

 

 

 

لینک منبع : مجله لوکان

ممکن است شما دوست داشته باشید